بعد از مدت‌ها یک فیلم پارسیشنبه ٢ اردیبهشت ۱۳٩۱-٦:٤٦ ‎ب.ظ توسط مرسده مقیمی

راه آبی ابریشم

 

بعد از مدت ها یک فیلم پارسی

 

 

در شرایطی که فارس و فارسی زبان سخت در احاطه‌ی عربی است و گرایش به عرب‌ها بیشتر از فارسی و ایرانی است، دیدن فیلمی نظیر "راه آبی ابریشم" لذت بخش‌تر از همیشه است. فیلمی که از ایران و پارسی‌ها حرف می‌زند و داستانی تاریخی را با زیبایی‌های بصری فوق‌العاده تصویر می‌کند.
راه آبی ابریشم آخرین ساخته‌ی محمدرضا بزرگ نیا است که به سفارش بنیاد سینمایی فارابی ساخته شده و دکورهای عظیم و لوکیشن‌های متعددی دارد. این فیلم سینمایی جزو آثار فاخر (!) سینمای ایران محسوب می‌شود که بر خلاف نمونه‌ی قبلی (ملک سلیمان) به واقع می‌توان آن را فاخر نامید.
محمدرضا بزرگ نیا برای دومین بار به سراغ دریا رفته تا اثبات کند کارگردان "کشتی آنجلیکا" توانایی ساختن پروژه‌های عظیم را دارد.
راه آبی ابریشم روایت یک منجم ایرانی است به اسم شازان که همراه سلیمان، بزرگترین ناخدای سرزمین پارس به سمت چین می‌رود؛ راهی پرپیچ و خم و پر خطر که می‌تواند دو ساعت مخاطب را به پرده نقره ای خیره کند. جلوه‌های بصری فوق‌العاده زیبا به همراه لوکیشن‌های متعدد و باور پذیر سبب می‌شود مخاطب همراه شازان و سلیمان به چین سفر کند و با خطرهای آنان احساس خطر کند. همچنین فیلم در کنار روایت تاریخی و داستانی‌اش روایتی عشقی هم دارد که با  ترفندی زیبا در فیلم گنجانده شده و همانند دیگر فیلم های تاریخی توی ذوق نمی‌زند! روایت عشقی قصه در حاشیه قرار دارد تا هم کمی آن هیاهو های دریا را تلطیف کند هم به سیر اصلی داستان خدشه‌ای وارد نکند. صحنه‌های درگیری، توقف در جزیره‌ها و همه و همه بسیار طبیعی در آمده که این یکی از شاخص‌ترین محسنات فیلم است. همچنین راه آبی ابریشم از بازی هایی خوب "رضا کیانیان" بهره می‌برد. بهرام رادان، داریوش ارجمند، رضا کیانیان، پیام دهکردی، پگاه آنگرانی و عزت الله انتظامی اصلی ترین نقش های راه آبی ابریشم را ایفا می کنند که همگی سعی بر این داشتند که بهترین کارشان را ارائه بدهند. (که البته موفق نبوده‌اند!)
جلوه‌های ویژه‌ی فیلم، همچنین صدا گذاری فوق‌العاده‌اش به ایجاد هیجان در مخاطب کمک دو صد چندان می‌کند، جلوه‌ی ویژه‌ای که کم از ملک سلیمان ندارد و بر خلاف آن فیلم کار ایرانی‌هاست. فقط موسیقی فیلم متعلق به ایرانیان نیست که آن هم می‌توانست باشد.
میزانسن‌ها، لانگ شات‌ها، مدیوم شات‌ها بسیار به زیبایی بصری فیلم افزوده و جزو نکات مثبت راه آبی ابریشم محسوب می‌شود.
راه آبی ابریشم میان تمام حسن هایش یک نقص بزرگ دارد که متعجبم چطور کارگردان به آن توجهی نکرده است؟ مگر می شود کارگردانی کار را بازبینی نکند؟! در تمام طول فیلم بازیگران با لحن فارسی قدیم صحبت می‌کنند اما جالب این جاست که گاهی فراموش می‌کنند باید به زبان معیار صحبت کنند و محاوره حرف می‌زنند آن هم در قرن چهارم هجری!! نکته‌ی جالب تر این است که برخی بازیگران مثل پگاه آهنگرانی دوبلور دارند اما گویندگان هم این اشتباه را مدام تکرار می‌کنند و هر از گاهی به زبان محاوره سخن می‌گویند و این اشتباه اینقدر در طول فیلم تکرار می‌شود که تعدادش از شماره خارج است! اشتباهی این چنین در یک فیلم تاریخی آن هم با هزینه‌ای میلیاردی اشتباهی نیست که بتوان ساده از آن گذشت.
اما راه آبی ابریشم منهای ایرادی که به آن اشاره کردم گزینه مناسبی است بر آن‌هایی که هم از فیلم‌های آپارتمانی و کم لوکیشن خسته‌اند، هم از دیدن خیانت زنان و شوهران به یکدیگر به ستوه آمده‌اند، هم دوست دارند بار دیگر یادشان بیاید که اینجا ایران است سرزمین کوروش...
راه آبی ابریشم را ببینید هر چه باشد لذتش از دیدن عشق های سردستی و خیانت‌های تکراری بیشتر است!

 

1390.8.11

لینک مطلب


برچسب‌ها: راه آبی ابریشم, اکران پاییز 1390