قربانی گرفتن دعواهای ارشاد و حوزه‌ی هنری تمامی ندارد؟!جمعه ٧ مهر ۱۳٩۱-۳:٢٦ ‎ق.ظ توسط مرسده مقیمی

یه حبه قند

 

قربانی گرفتن دعواهای ارشاد و حوزه‌ی هنری تمامی ندارد؟!


شب گذشته در حالی که بخش‌های خبری سیما با تیترِ جالبِ (!) امسال کام اسکار با یه حبه قند شیرین می‌شود، انتخاب این فیلم را تبریک گفتند، آقای حسینی وزیر ارشاد در افتتاحیه‌ی جشنواره‌ی مقاومت اعلام کرد که ایران برای اعتراض به انتشار فیلم اهانت‌آمیز به پیامبر اعظم (ص) در اسکار شرکت نمی‌کند. اصل خبر همین است و خیلی حاشیه‌های پیرامونش اهمیتی ندارد مثلا این‌که آقای حسینی از توافق سینمایی‌ها برای تحریم اسکار گفتند که ظاهرا ایشان فقط آقایان شمقدری و شورجه را سینمایی می‌دانند و نه هیأت انتخاب، سازندگان فیلم و سینمایی‌نویسان را! حرف از توافق زدن وقتی کاگردان اثر اظهار بی‌اطلاعی می‌کند جایی برای حرف زدن و نوشتن باقی نمی‌گذارد پس بگذریم... اما این میان دو نکته درخور توجه است.

1.تحریم وقتی صورت می‌گیرد که طرفی که مورد تحریم واقع شده متضرر شود مثلا فرض بگیریم که ایران کشوری را از نفت محروم کند ـ البته اگر عربستان خودش را وسط نیندازد! ـ آن کشور از کمبود نفت ضرر می‌کند و ناچار می‌شود از مواضع خود عقب‌نشینی کند در غیر این صورت راهی ندارد جز این‌که ضررهای ناشی از تحریم را متحمل شود؛ به این می‌گویند تحریم! حالا شرکت نکردن ایران در اسکار چه ضربه‌ای به سینمای جهان و چه خدشه‌ای به مراسم اسکار وارد می‌کند؟ جز این که فرصت دیده شدن را از سینمای ایران می‌گیرد عملا چه حرکت مهمی انجام می‌دهد؟ آکادمی اسکار در نبود ایران از اعتبارش کاسته می‌شود؟! هالیوود ناچار می‌شود برای حضور فیلمی ایرانی در آکادمی از مواضع‌اش عقب بنشیند؟ کدام مواضع؟ مگر آن فیلم کثیف و اهانت‌آمیز به پیامبر بزرگ اسلام (ص) که در سراسر جهان نیز تقبیح‌شده، ساخته‌ی هالیوود بوده است؟ یا اگر هم مواضعی وجود دارد هالیوود در صورت عقب‌نشینی نکردن از آن چه ضرری را متحمل می‌شود؟

2.اگر بنا بوده که ما امسال در اسکار شرکت نکنیم چرا این امر پیش‌تر ابلاغ نشده بود تا اصلا هیأت انتخاب تشکیل نشود؟ حالا که برخی اعضای هیأت انتخاب از کسانی هستند که در روزهای اخیر از سوی حوزه‌ی هنری مورد بی‌مهری قرار گرفته‌اند اما با این وجود عدل و انصاف را بر غرض‌ورزی ترجیح داده‌ و فارغ از بی‌اخلاقی‌های حوزه‌ی هنری پیرامون اکران، کاملا اخلاق‌مدار فیلمی متعلق به حوزه‌ی هنری را برگزیده‌اند، چرا مسئولان سینمایی به جای تحسین این عدالت‌محوری و متانت هیأت انتخاب رأی نهایی آن را برتابیدند و پس از انتخاب (!) اعلام کردند که ایران امسال در اسکار شرکت نمی‌کند؟! اگر قرار بوده است در اسکار شرکت نکنیم و آن را تحریم کنیم چرا آینه‌های رو به رو، بغض و ملکه را در شهرستان‌ها اکران کردند تا این فیلم‌ها نیز بتوانند روی میز هیأت انتخاب قرار بگیرند؟ به نظر می‌رسد اگر هیأت انتخاب فیلم دیگری را به عنوان نماینده‌ی ایران در اسکار معرفی می‌کرد آقایان تصمیم به تحریم نمی‌گرفتند!
تاریخ تکرار می‌شود یادم می‌آید چندی پیش بود که در حوزه‌ی ورزش اتفاقی مشابه افتاد، آقایان دوست نداشتند کفاشیان در سمتش باقی بماند از طرفی نمی‌توانستند او را وادار به کناره‌گیری کنند اما گمان می‌کردند که در انتخابات ریاست فدراسیون فوتبال دکتر غریب انتخاب می‌شود برای همین با اطمینان صبر کردند تا رأی‌گیری انجام شود اما بعد از این‌که انتظاراتشان برآورده نشد تمام تلاش‌شان را کردند تا کفاشیانی را که برخلاف آن‌چه در ذهن داشتند در سمتش ابقاء شده بود برکنار کنند. حالا تاریخ تکرار شده،آقایان گمان نمی‌کردند که هیأت انتخاب با توجه به مشکلاتی حوزه‌ی هنری در این مدت برای اکران فیلم‌ها و سینمای ایران به وجود آورده "یه حبه قند" را انتخاب کنند، ظاهرا دوستان نمی‌دانستند که هنرمندان وقتی پای سینمای ایران در میان باشد چشم بر هر بی‌مهری‌ای که بر آن‌ها روا شده می‌بندند و تصمیمی را می‌گیرند که فکر می‌کنند به نفع سینمای ایران است. منتها در مورد فوتبال فیفا نمی‌گذارد هرکسی هرکاری دوست دارد بکند اما در سینما کلا کسی بر کار مسئولان نظارت ندارد و هرکس که قدرت را در دست دارد به جای همه تصمیم می‌گیرد و از تریبون رسمی هم اعلام می‌کند و به راحتی حقی مسلم را از سینمای ایران محروم می‌کند و برای توجیهش بهانه‌ای می‌تراشد! در پاسخ فیلم موهن؟! مگر منتقدین کارشناسان سینما نیستند؟ بارها گفتند و نوشتند درست است که هالیوود بارها علیه ایران فیلم‌هایی ساخته و در این عمل بی‌سابقه نیست اما این فیلم بی‌کیفیت به هیچ عنوان با هالیوود در ارتباط نیست بلکه فردی بیمار با پشتوانه‌هایی صهیونیستی فیلمی ساخته و دست به انتشارش زده است. (البته قطعا باید به این عمل جوابی درخور داد ولی به سازندگان فیلم و عواملش نه هالیوود!) حالا آقایان برخی منتقدین را قبول ندارند و ستون پنجم می‌دانندشان قبول، اما دیگر حسین معززی‌نیا که ان‌شاءالله مقبول دوستان هست؟ ایشان در مورد این فیلم صحبت کرده‌اند آن هم از تریبون رسمی صدا و سیما، در برنامه‌ی هفت، سردبیری مجله‌ی 24 فیلم مذکور را تصویر متحرک سرهم‌بندی شده دانست و کارگردانش را اوباش! خواند (با توجه به سابقه‌ی زندانی بودن کارگردان به جرم کلاه‌برداری) و در فضای مجازی طی یادداشتی بیان کرد: "در دنیای امروز، ضبط و مونتاژ «تصویر» قابل کنترل نیست و هرنوع ضبط و مونتاژ تصویر هم اسمش «فیلم‌سازی»‌ نیست. گمان می‌کنم در شرایط فعلی، معقول نیست اعلام نفرت از این تصویر متحرک سرهم‌بندی‌شده را به نفرت از مثلاً هالیوود پیوند بزنیم. با این کار باعث می‌شویم در موارد حساس‌تر، در آن مقاطعی که یک فیلم صنعتی و واقعی علیه منافع ما ساخته می‌شود، نتوانیم اعتراض‌مان را به‌گوش آنها برسانیم، چون قبلاً آنها را دچار این تصور کرده‌ایم که اصلاً تعریف دقیقی از «سینما» در ذهن نداریم." نمی‌دانم اگر بناست کوچک‌ترین توجهی به نظر کارشناسان نکنیم و هرچه دلمان خواست اعلام کنیم چرا اصلا این کارشناسان وجود دارند؟ چرا اظهارنظر می‌کنند و چرا برای همین اظهارنظر به رسانه‌ی ملی دعوت می‌شوند؟

اگر قرار است چون فیلمی که ما دوست داریم انتخاب نشده، اعتراض به فیلمی اهانت‌آمیز را بهانه کنیم چرا واقعا این مراحل را طی کردیم؟ چرا آن سه فیلم اکران شدند تا به میز هیأت انتخاب برسند؟ چرا اصلا هیأت انتخاب تشکیل شد؟ و از همه مهمتر چرا تا پیش از اعلام نماینده‌ی ایران کسی از تحریم اسکار خبر نداد؟!
قربانی گرفتن دعواهای ارشاد و حوزه‌ی هنری تمامی ندارد؟!


1391.7.4

لینک مطلب: I و II


برچسب‌ها: اسکار 2013, یه حبه قند, در حاشیه, پاییز 1391