گزارش نشست خبری شش فیلم تحریم‌شده از سوی حوزه‌ی هنری

نشست خبری شش فیلم تحریم‌شده از سوی حوزه‌ی هنری

 

تحریم اکران شش فیلم از سوی حوزه‌ی هنری

تأسف سینمایی‌ها برای دعواهای غیرسینمایی

 

 

وقتی لیست سیاه حوزه‌ی هنری منتشر شد ـ لیستی که حمزه‌زاده در برنامه‌ی هفت اشاره کرد بلندبالاتر بوده و نمی‌داند چرا فقط این تعداد رسانه‌ای شده‌اند. ـ با واکنش‌های بسیاری همراه بود از جمله بیانیه‌ی انجمن نویسندگان و منتقدان سینمایی و کانون کارگردانان، اعتراضات سینمایی‌نویسان در رسانه‌های مختلف به وجود عاملی دیگر برای ممیزی فیلم‌ها پس از گرفتن پروانه‌ی نمایش از وزارت ارشاد، تنها مرجع قانونی نظارت و ارزشیابی! به انضمام بیانیه‌ی سازنندگان این شش فیلم که در آن مرگ سینمای اجتماعی ایران را هشدار داده و از همه اهالی سینمایی‌، نهادهای صنفی‌، اصحاب رسانه و مطبوعات و دوست‌داران سینمای ایران برای بقای سینمای ایران یاری طلبیده بودند.
همین واکنش‌ها در این زمان کوتاه سبب شد تا نشستی با حضور کارگردانان و تهیه‌کنندگان این شش فیلم (پیمان معادی کارگردان و سید جمال ساداتیان تهیه‌کننده «برف روی کاج‌ها»، عبدالرضا کاهانی کارگردان و تهیه‌کننده «بی‌خود وبی‌جهت»، مانی حقیقی کارگردان و تهیه‌کننده «پذیرایی ساده»، مهدی کرم‌پور کارگردان و علی سرتیپی  تهیه‌کننده «پل چوبی»، فریدون جیرانی کارگردان و غلامرضا موسوی تهیه‌کننده «من مادر هستم»، مصطفی شایسته کارگردان و مرتضی شایسته تهیه‌کننده «من همسرش هستم») و اصحاب رسانه در بشرا فیلم برگزار ترتیب داده شود.
شنبه اول مهرماه ساعت 11 صبح جلسه در حالی آغاز شد که از جمع کارگردانان و تهیه‌کنندگان همگی به جز پیمان معادی حاضر بودند که او نیز با تأخیر به جمع اضافه شد تا این نشست با حضور همه‌ی سازندگان این شش فیلم و خبرنگاران برگزار شود. ابتدا غلامرضا موسوی تهیه‌ کننده‌ی «من مادر هستم» توضیح داد: "ما اینجا به دلیل یک مشکل صنفی گرد هم آمده‌ایم و نمی‌خواهیم وارد بازی‌های سیاسی شویم ما فیلمسازان اجتماعی هستیم فیلم‌هایمان هم اجتماعی بوده و این اقدام حوزه باعث حذف سینمای خصوصی و پیش رفتن به سمت سینمای دولتی است. ما اینجا می‌خواهیم از فیلم‌های خود دفاع کنیم و از حمایت کانون کارگردانان و انجمن نویسندگان و منقدان سینمایی هم تشکر می‌کنیم."
در ادامه تهیه‌کننده‌ی «برف روی کاج‌ها»، جمال ساداتیان با تأکید بر دغدغه‌ی اجتماعی در فیمسازی گفت: "فیلم من در جشنواره‌ی فجر منتخب مردم شد چرا باید وقتی می‌گوییم آمار فروش پایین است جلوی اکران فیلم‌های منتخب مردم را بگیریم؟ سینماهای حوزه هنری سینماهایی مصادره‌ای و جزء اموال عمومی هستند، ارائه خدمات در این فضاهای عمومی برای مردم جزء وظایف حوزه است که متاسفانه حوزه‌ی هنری با تحریم کردن اکران این فیلم‌ها به وظیفه‌ی خود به درستی عمل نکرده است. این در حالی‌ست که این فیلم‌ها همگی از مجاری قانونی مجوز دریافت کرده و خارج از قانون عمل نکرده‌اند اما حوزه‌هنری در حوزه‌ی سینماداری قانونی عمل نکرده است."
ساداتیان با قرائت نامه‌ی پارلمان ایتالیا خطاب به دسیکا (کارگردان ایتالیایی) افزود: "ما باید از وضعیت اروپا و کشورهای دیگر درس بگیریم. متاسفانه تمام این مشکلات تنها به اکران نکردن یک فیلم و چیدمان اکران نوروز بازمی‌گردد. همین امر باعث شد تعدادی از فیلم‌ها با مشکل امروز مواجه شوند."
مهدی کرم پور کارگردان «پل چوبی» با اشاره به این‌که این جمع یک اتفاق صنفی است و ممکن است هر کدام از دوستان فیلمساز فیلم من یا دیگری را دوست نداشته باشند اما برای دفاع از سینما همه کنار هم ایستاده‌اند، گفت: "با این کار حوزه‌ی هنری مردم از سینما ناامید می‌شوند و متاسفانه آثار سخیف ماهواره‌ را دنبال می‌کنند. مسئولین حوزه‌ی هنری لطف کنند و کاری به سینما نداشته باشند و بودجه‌ای را که قرار است برای سینما هزینه کنند بهتر است در جای دیگری هزینه کنند و مسئولیتی بیش از این برای خود قائل نباشند."
فریدون جیرانی کارگردان «من مادر هستم» در ابتدای صحبتش گفت: "ما نباید اینجا می‌بودیم چرا که مازیار میری، همایون اسعدیان و فیلمسازان سرشناس با حوزه کار می‌کنند. در چند ماه گذشته حوزه‌ی هنری با تهیه‌کنندگانی که عضو خانه‌ی سینما بودند، همدلی داشتند این برای ما اهمیت زیادی دارد و به خاطر این هم نباید اینجا می‌بودیم، ولی ما هستیم و متأسفیم که هستیم." او همچین ادامه داد: "کارگردانان پشت این میز به هیچ جریانی وابسته نیستند این یک دعوای بیرونی و بالایی است که وارد جریان سینما شده است. در این شرایط به جای ارزش‌ها، واژه‌ها، دعوا معنا پیدا کرده است. باور کنید این عده امروز خوشحال می‌شدند "بوسیدن روی ماه" نوروز امسال اکران می‌شد اما دعوایی شکل گرفت و ما امروز چوب این دعوا را می‌خوریم."
کارگردان بی‌خود و بی‌جهت، عبدالرضا کاهانی با اشاره به این که فقط برای حمایت از فیلمسازان دیگر در این جلسه حضور پیدا کرده است و از اکران فیلمش انصراف داده گفت: "وقتی ضعیف‌ترین آدم‌های سینما مدیر می‌شوند، انتظار بیشتری از سینما نباید داشته باشیم. طبیعی است کار به اینجا می‌رسد. متأسفانه مدیران بلد نیستند مدیریت کنند و از کاری که می‌کنند اطلاع درستی ندارند. من به شخصه شورای پروانه نمایش و ساخت را در شرایط ایده‌‌آل قبول ندارم چه برسد به اینکه حوزه هنری هم فیلم را قلع و قمع کند. من در این شرایط با همان پروانه وزارت ارشاد هم مشکل دارم. چه برسد به حوزه هنری که بخواهد دخالت کند. ما متهم هستیم فیلم‌هایمان ضد خانواده و اخلاق است، اما می‌توانم ثابت کنم رفتار مدیران حوزه هنری و ارشاد بسیار غیراخلاقی‌تر است.همین که اینجا جمع شده‌ایم نشان می‌دهد خانواده داریم و چرا فکر می‌کنند این چیزها را نمی‌فهمیم، ما فقط دوست داریم واقعی حرف بزنیم و بلد نیستیم مثل آن‌ها دروغ بگوییم." او با ذکر این نکته که امیرحسین علم‌الهدی و جهان بیگلری به خوبی می‌شناسد اضافه کرد: "به طور مثال رفتاری که علم‌الهدی در داخل حوزه هنری و خارج از حوزه انجام می‌دهد با هم متفاوت است. آیا این غیراخلاقی است یا کار ما؟ متأسفانه جای متهم و شاکی عوض شده است. حتی الان حوزه‌ی هنری به من بگوید فیلمم در سینماهایش اکران شود قبول نمی‌کنم و الان حالت درویشی را دارم که به فقری که دارد عادت کرده است و اگر فیلمم اکران شود دوست دارم در همان سینماهای محدود باشد، اما مسئله به جایی رسیده که دیگر مشکل ما نیست و مسئله سینماست و باید خوب و بد از هم جدا شوند. به عقیده من رفتار مدیران ضد اخلاقی است و جای شاکی و متهم عوض شده است. اگر فیلم در سینماهای محدود هم اکران شود مخاطب خود را پیدا می‌کند. الان مسئله جای دیگری است مسئله فیلم ما نیست مسئله اصلی سینما است." او در آخر با تأکید بر این که فرصتی پیش آمده که خوب از بد جدا شوند گفت: "به عقیده من آقای عسگرپور، محمدی، اسعدیان، میرکریمی و دیگر دوستان باید به این حرکت حوزه‌ی هنری واکنش نشان دهند و اعلام موضع کنند که آیا با ما هستند یا با آن‌ها"
در ادامه‌ی این نشست مرتضی شایسته تهیه‌کننده‌ی من «همسرش هستم» گفت: " دریافت پروانه ساخت و نمایش کار بسیار سختی است حدود دو تا چهار ماه به طول می‌انجامد حداقل از فیلمی که 110 دقیقه است 20 دقیقه کوتاه می‌شود با این وضعیت دشوار پروانه نمایش بگیریم و در جای دیگر هم فیلم بازبینی شود بسیار سخت است. او با اشاره‌ی به صحبت‌های حمزه‌زاده در برنامه شب گذشته‌ی هفت گفت: "می‌خواهم بدانم کدام یک از تهیه‌کنندگان از ایشان برای بازبینی و اصلاحات تشکر کردند؟ و جلسه توافق آقای حسینی و خاموشی چه بوده است چرا باید وزیر ارشاد توافقنامه‌ای امضا کند. از آقای شمقدری می‌خواهم این توافق‌نامه را منتشر کند."
مصطفی شایسته کارگردان «من همسرش هستم» که از چهارشنبه‌ی همین هفته اکران می‌شود با ابراز تأسف از این وضعیت گفت: "بعد از سیر قانونی گرفتن پروانه نمایش آقایان دوباره اصلاحیه و ممیزی می‌دهند و با افتخار هم در تلویزیون اعلام می‌کنند. ما شش کارگردان و شش تهیه‌کننده هستیم که برای این مناسبات ساخته نشده‌ایم. به جای اینکه الان درباره‌ی فیلم‌هایمان صحبت کنیم از کار اصلی‌مان که ساخت فیلم است دور شدیم و ما را به بیانیه دادن و جواب دادن وادار کردند. اگر فکر می‌کردم یک روز کار سینمایی، شُبهه‌ای غیر از کار هنری ایجاد کند وارد آن نمی‌شدم. دوستان در پی زدن جریان دیگری هستند که ربطی به ما ندارد و تا به هدف سیاسی‌شان هم نرسند دست بر نخواهند داشت. حوزه هنری 70 ، 80 سینما دارد اما ما تنها سینما «آزادی» را می‌خواهیم جایی که نه سازنده‌اش بوده‌اند و نه در اداره آن نقشی داشتند." او در آخر افزود:" علم الهدی به من گفت «آنها فکر می کنند این فیلم ها به لحاظ اقتصادی ضربه نمی خورند "خوابم میاد" بین یک و نیم تا دو میلیارد از سینما ندادن حوزه ضربه خورد.» آنها چرا باید به این موضوع افتخار کنند؟!"
مانی حقیقی تهیه‌کننده و کارگردان «پذیرایی ساده» گفت: " آقای حمزه‌زاده شب گذشته مطرح کردند که جلسه‌ای با فیلمسازان معترض داشتند و در نهایت از ایشان تشکر هم شده است که این موضوع به من برمی‌گردد. من پس از دو ساعت جلسه‌ای که داشتیم براساس ادب خانوادگی از ایشان برای این‌که وقت‌شان را به من دادند تشکر کردم این به معنی این مطلب نیست که من در آن جلسه با مواضع ایشان موافق بودم من از سر ادب از ایشان تشکر کردم. من در آن جلسه وضعیت را ناامید کننده‌تر از این حرف‌ها دیدم و دیگر ادامه ندادم و این مطلب را تنها جهت تنویر افکار عمومی می‌گویم."
او ادامه داد: "عاقبت کاری که حوزه‌ی هنری انجام می‌دهد ذبح سینمای اجتماعی است. ما فیلمسازهای فرهنگی هستیم که براساس قوانین موجود و با قانون ارشاد فیلم ساختیم اما حوزه‌ی هنری برای خود وجاهت قانونی در نظر گرفته و رأسا وارد عمل می‌شوند و شش فیلم را برای اکران در سینماها تحریم می‌کنند. سینمای اجتماعی و فرهنگ روشنفکری در ایران قوی‌تر از آن است که با این کار‌ها دچار مشکل شود. کار حوزه هنری که خود را فراتر از قانون دانسته و قوانین و جایگاه آن را نادیده می‌گیرند و رأسا اقدام می‌کنند کاری غیراخلاقی است. ممکن است لحظاتی در فیلم‌ها مشکل‌ساز باشد اما راه حلش در قانون مشخص است و اداره نظارت و ارزشیابی وظیفه‌اش این گونه تعیین شده است ما همه این مراحل را طی کردیم اما گروهی که معلوم نیست چه سابقه‌ای دارند رأسا وارد عمل می‌شوند و  ادعا می‌کنند ارزشی رفتار می‌کنند. این عده موازی با ارشاد عمل کرده و کاری غیراخلاقی مرتکب می‌شوند." وی با اشاره به دروغگویی افراد در حوزه‌ی هنری گفت: " دوستان رسما دروغ می‌گویند حوزه‌ی هنری به من اعلام کرد اگر فلان سکانس را از فیلم حذف کنی فیلم را در سینما آزادی به نمایش می‌گذاریم این مطلب را دو هفته پیش به من اعلام کردند." او در انتهای صبحتش گفت: به من می‌گویند فیلم من تلخ است در کجای قانون کشور عنوان شده فیلمساز اجازه ساخت فیلم تلخ را ندارد؟ من تلخی‌های جامعه را منعکس کردم و فیلم من امیدوار کننده نیست. متأسفانه این مدیریت از بالا نتیجه مثبتی برای سینمای ایران نخواهد داشت."
در ادامه‌ی نشست علی سرتیپی تهیه‌کننده‌ی پل چوبی گفت: ما به  اختلاف سلیقه اعتقاد داریم و باید وجود داشته باشد اما این زمان می‌گذرد اما متاسفانه مسئولین از این بهانه‌ها استفاده کردند تا جلوی رشد سینما را بگیرند. هدف عده‌ای تنها سیاسی کردن سینما است . متأسفانه یک تعداد فیلم خوب در سینمای ایران قربانی سیاست‌ بازی‌های موجود می‌شوند. متأسفانه این دوستان فضایی را ایجاد نمی‌کنند که با ما به عنوان سازندگان آثار صحبت کنند. زیرا مهم فیلم‌ها نیستند، مهم راه انداختن جریان است. من به شخصه از فیلم پل چوبی دفاع می‌کنم و درباره سکانس‌ها و پلان‌هایش حرف می‌زنم این بزرگترین ظلم است که خودشان به تنهایی به قاضی می‌روند."
پیمان معادی پیش از شروع صبحت‌هایش تأکید کرد که این‌ها بازی است و او تمام سعی‌اش را کرده که خودش را داخل این بازی‌ها نکند سپس ادامه داد: "بحثی که آقایان در پیش گرفته‌اند، بحث ارزش و اخلاق است. چه کسی می‌تواند این متر را تعیین کند که اخلاق و ارزش چه چیزی است‌؟ فیلم از 22 بهمن سال گذشته ـ هنگامی که به عنوان فیلم منتخب مردم معرفی شد ـ برای مردم است و همین برایم کافی است. فیلم‌هایی که حوزه‌ی هنری نمی‌خواهد اکران کند آبروی سینمای ایران در جشنواره سی‌ام بوده‌اند. البته برای ما اهمیت چندانی ندارد چون برای ساخت فیلم هر بار از 16 فیلتر عبور می‌کردیم و این‌بار از 17 فیلتر عبور می‌کنیم. کسانی که فیلم‌های ما را بی‌اخلاق می‌دانند سلیقه‌ی خودشان را مشخص می‌کنند. حوزه هنری خیلی هم دلش بخواهد که فیلم‌های ما را در سینماهایش اکران کند."
او در ادامه‌ی صحبت‌هایش گفت : "من و دوستانی که در این جلسه حضور دارند از مدیران حوزه‌ی هنری به مراتب اخلاقی‌تر هستیم. دغدغه و ناموس و خانواده‌ی ایرانی برای ما به مراتب مهم‌تر از دوستان حوزه‌ی هنری است. بد نیست درباره‌ی گذشته‌مان حرف بزنیم و آن وقت ببینید در گذشته خانواده برای ما مهم‌تر بوده یا آقایان در حوزه‌ هنری؟ وقتی چهار سال فیلمنامه‌ای اجتماعی را می‌نویسم یعنی خانواده برایم مهم است. اگر آقایان حوزه‌ی هنری چیزی از سینما نمی‌دانند بهتر است تا به ما بگویند کمکشان کنیم اما اگر می‌خواهند سینمای اخلاقی را از بین ببرند که فکر می‌کنم، هدفشان همین است، آن بحث دیگری است."
بعد از شنیدن صحبت‌های فیلمسازان نوبت به اهالی رسانه رسید، پیش از شروع پرسش و پاسخ میان اهالی رسانه و فیلمسازان؛ سردبیری مجله‌ی فیلم، هوشنگ گلمکانی اظهار داشت: " با این سیاست تنها شش فیلمساز دچار آسیب نمی شوند، این مشکل کل سینما را دچار آسیب می‌کند این سیاست خشکاندن کل سینما است. در این میان تنها فیلم‌هایی ساخته می‌شود که تبلیغاتی است و تنها برای ارائه‌ی آمار ساخته می‌شود. در بخش دیگر آثار سوپرمارکتی افزایش می‌یابد که بعد از مدتی نیز مخاطب از این نوع سینما نیز دلزده می‌شود. این سرنوشت برای دیگر فیلمسازان مستقل نیز اتفاق می‌افتد. عقب‌نشینی ارشاد در مقابل حوزه‌ی هنری اشتباه بزرگ ارشاد است." پس از آن خبرنگاران پرسش‌های خود را مطرح کردند که عمده‌ی پرسش‌ها معطوف به دو نکته بود:
1.آیا فیلمسازان فیلم‌های خود را با همین شرایط اکران می‌کنند یا تا تعویض مدیران دولتی دست نگه می‌دارند و آیا با این شرایط به فیلمسازی ادامه می‌دهند؟
2.چرا از همان ابتدای سال که آن اتفاقات برای دو فیلم «خصوصی» و «گشت ارشاد» افتاد سینماگران گرد هم نیامدند تا سرانجام سینما به این حال و روز برسد؟
فیلمسازان در جواب این سوالات بیان داشتند که دغدغه‌شان فیلمسازی است و آن‌ها به کارشان ادامه می‌دهند. در همین راستا مانی حقیقی گفت: "ما یک دهه فیلم ساخته‌ایم اگر زنده باشیم دهه‌های بعد هم فیلم می‌سازیم. ما هستیم این مدیرانند که تغییر می‌کنند." معادی نیز گفت که برای ساخت فیلم دومش درخواست پروانه‌ی ساخت کرده است.
در جواب پرسش دوم که بسیاری از خبرنگاران بر آن تأکید داشتند فیلمسازان عنوان کردند که باید زمان می‌گذشت و نمی‌توانستند از همان ابتدا باور کنند که این جریان ادامه‌دار است و در واقع هم شوکه شده بودند هم فکر می‌کردند شاید مرور زمان و گفتگو شرایط را بهبود بخشد ولی متأسفانه این‌طور نشد.
حالا باید منتظر ماند و دید که آیا این نشست و بازتابش در رسانه‌ها تأثیری بر سیاست‌های نادرست اکران خواهد داشت یا دعواهای غیرسینمایی همچنان با پافشاری و لجاجت قصد دارد کمر به نابودی سینمای ایران ببند؟!

1391.7.1

لینک مطلب

/ 0 نظر / 39 بازدید